Selecteer een pagina

Foto: Sarah Wong

In deze nieuwsbrief stellen we een aantal vragen aan Martin Oei. Martin is pianist en vertelt over zijn leven tijdens en na de YMA.

Wanneer speelde je bij de YMA?
Toen ik 10 jaar was begon ik bij het YMA en heb daar tot en met mijn 16de gestudeerd.

Je had les van Jelena Wat heeft zij jou geleerd waar je nu nog steeds iets aan hebt, afgezien van het pianospelen zelf?
Ik heb 10 jaren lang les gehad van Jelena Bazova en denk daar nog altijd met een goed gevoel aan terug. Ze was altijd heel betrokken en gedreven en veeleisend, ook waarbij we tot het uiterste probeerden te gaan, zowel pianistisch gezien maar ook muzikaal, emotioneel want daar gaat het bij muziek uiteindelijk om, de interpretatie, de beleving hoe je het over brengt. Dat heeft wel zeker zijn vruchten afgeworpen:-). Wat ik altijd heb proberen te behouden is bv. de klankvorming, het melodisch blijven spelen, ook bij snelle passages.

Wat vond je de leukste lessen en waarom? Waren er ook lessen die je minder leuk vond? Zo ja, waren die uiteindelijk toch nuttig?
Het is al een hele tijd geleden, moet dus even in mijn geheugen graven:-), ik heb goede herinneringen aan de piano groepslessen. Dan deden we aan techniek, bv toonladders, arpeggio’s, dat vond ik overigens lang niet altijd een leuk onderdeel want etudes, vingeroefeningen, toonladders etc. dat zou ik liever niet doen, maar het is wel noodzakelijk voor de ontwikkeling, zeker aan het begin van de studie want je hebt wel bepaalde pianistieke vaardigheden nodig om goed te kunnen spelen, de techniek moet niet het doel op zich zijn, het is natuurlijk een middel wat je wel nodig hebt om je muzikaal gezien goed uit te drukken. Wat we tijdens de groepslessen ook deden was veel voorspelen en dan werd er van de studenten verwacht dat ze commentaar op elkaar gaven. Dat vond ik in het begin zeker niet altijd makkelijk, want je moet dan goed weten wat er bv. nog beter moet, maar ook hoe je dat het beste kan formuleren. Wel zeker nuttig om het te hebben meegemaakt. We hadden ook theorie, deden ook weleens aan improvisatie (trouwens in de pianogroepslessen werd er soms ook aan improvisatie gedaan) in bv. workshops. Over workshops gesproken, daar waren er wel verschillende van en dat ging dan over verschillende onderwerpen, de ene keer was het podiumpresentatie als ik mij goed herinner, de andere keer ritme, de andere keer improvisatie. Vond ik lang niet altijd even makkelijk om in een grotere groep te functioneren en met totaal andere dingen bezig te zijn die tenminste op het eerste gezicht misschien niet direct met het pianospelen te maken hebben, maar die voor de algemene ontwikkeling wel goed zijn om te hebben meegemaakt.

Je hebt vorig jaar je master behaald, cum laude. Ontzettend goed! Ben je van plan om in de toekomst nog meer studies te volgen of ben je tevreden met wat je nu qua studies bereikt hebt?
Voorlopig ben ik aan de weg aan het timmeren en aan het zoeken welke mogelijkheden er in deze tijden zijn om te blijven optreden, ondanks alle moeilijkheden op dit moment. Verder geef ik ook pianoles bij mij thuis in Amsterdam Zuidoost. Ook het lesgeven is wel een passie van mij, omdat ik dan mijn liefde voor muziek over kan brengen. Het kan wel zeker zo zijn dat ik bv. nog masterclasses, lessen volg bij andere pianisten voor de verdere ontwikkeling. Ik kan wel van mezelf zeggen dat ik nu op dit punt ben dat ik ook goed bv. van verschillende mensen adviezen kan krijgen, ook als ze volledig tegengesteld zijn, maar dat ik door er zelf over na te denken, uit te proberen, te voelen tot een eigen interpretatie kan komen. Vroeger zou dat veel moeilijker voor me zijn en zou ik sneller in de war raken als twee verschillende docenten iets totaal anders zouden zeggen.

Is er een docent die je in het bijzonder geraakt heeft? Zo ja, waarom?
Dat is een vraag die ik moeilijk kan beantwoorden, er zijn verschillende docenten waar ik goede herinneringen aan heb, om een aantal te noemen, ik kan me hele goede kamermuzieklessen herinneren van Jan van den Eijnden, en natuurlijk mijn eigen pianodocente Jelena Bazova.

Je hebt een heleboel grote momenten gehad in je piano carrière, wat was voor jou het allermooiste moment? 
Dat is een lastige:-), een mooie moment was dat ik met Daniel Wayenberg in een uitverkocht Concertgebouw speelde, we speelden samen het eerste pianoconcert van Chopin en het tweede pianoconcert van Rachmaninov. Waar ik ook met een goed gevoel op terugkijk is de CD die we samen hebben opgenomen, Chopin a deux op twee Erard vleugels van Maison Erard, we speelden de pianoconcerten van Chopin.

Welk muziekstuk heeft het meeste invloed op jou gehad? Kun je ook vertellen hoe dat stuk jou beïnvloed heeft?
Om 1 stuk uit te kiezen… dat is heel moeilijk, ik kan wel zeggen dat ik het meeste affiniteit heb met muziek uit de Romantiek. Een stuk wat me wel na aan het hart ligt is de Elegie van Rachmaninov, dat betekent klaagzang. Het is een emotioneel, dramatisch werk waar ik op jonge leeftijd mee begon, dat stuk speelde ik ook op het Steinway Pianoconcours toen ik twaalf was en ik won toen de eerste prijs.

Je bent nog heel jong en de wereld ligt aan je voeten. Wat is je allergrootste droom?
Dromen zijn bedrog:-), ik hoop eerst maar eens dat we uit deze gekke tijden komen en ik treed graag op verschillende plekken op, in grote zalen, in bv. het Concertgebouw is natuurlijk prachtig, tegelijkertijd speel ik ook graag voor intiemere gezelschappen bv. Huisconcerten. Die sfeer is heel prettig en je hebt dan direct contact met elkaar. Daarnaast geef ik graag pianoles aan gemotiveerde leerlingen.

Heb je tips voor leerlingen die nu op de YMA zitten?
Het belangrijkst is om de liefde, de passie voor de muziek te behouden en dankbaar te zijn dat er zulke mooie muziek geschreven is en dat we in staat zijn om dat zo goed mogelijk als in ons vermogen zit uit te voeren. Daarbij komt natuurlijk wel behoorlijk wat studie, veel lezen kan goed zijn, cursussen, lessen muziekgeschiedenis, filosofie, cultuurgeschiedenis, poëzie en ik kan nog wel meer opnoemen. Het mooiste zou eigenlijk zijn om zo breed mogelijk, zowel muzikaal alsook cultureel, onderricht te krijgen. Een conservatorium, YMA biedt daar denk ik deels zeker mogelijkheden toe. Deels is het ook verstandig verder te kijken. Tegelijkertijd is het wel goed dat alles in overleg te doen en ik kan me voorstellen dat het voor sommigen (voor mij gold dat soms ook) zwaar kan zijn om het te combineren met school. Het is dan wel altijd zoeken naar een goede balans en het is eigenlijk wel goed als daar van alle kanten begrip voor is.