Selecteer een pagina
Daan Boertien

Dat de YMA een ontzettend leuke opleiding is, daar zijn we het allemaal over eens. Maar wat kun je nu eigenlijk daarna? In deze rubriek gaan we onderzoeken hoe het nu met oud-leerlingen gaat.

Daan Boertien is één van de vele oud-leerlingen van de YMA. We zijn erg benieuwd naar hoe het hem vergaan is na het verlaten van de YMA.

Wanneer heb je op de YMA gezeten?

Ik heb op de YMA gezeten tijdens mijn middelbare schoolperiode, van 2001-2008. Het combineren van school met de YMA was voor mij geen probleem. Ik had vaak op zaterdag lessen als kamermuziek en theorie in Tilburg en doordeweeks had ik dan nog pianoles in Breda.

Hoe heeft de YMA je leven beïnvloed?

Ik denk dat het heel belangrijk is voor jonge musici om al heel snel met anderen samen te spelen. Daar leer je veel van. Het is ook belangrijk om vroeg solfège te hebben en harmonieleer. Je hebt dan echt een basis waar je ontzettend mee voorloopt als je naar het conservatorium gaat. Ook de concerten zijn voor jonge musici van onschatbare waarde.

Van de hoofdvaklessen van Jelena heb ik ontzéttend veel geleerd. Het is echt heel belangrijk om lessen van je hoofdvakdocent te krijgen.

Wat vond je het leukste aan de opleiding?

Het samenspelen. Ik speelde de laatste twee jaar met Judith de Haas (viool) en Joren (cello) in een trio. Met Judith heb ik altijd veel samengespeeld en ook met Patricia Biermans (fluit).

Wat ben je gaan doen na de YMA?

Ik ben eerst in Tilburg verdergegaan met mijn bachelor, als eerste jaar. Ik studeerde toen nog steeds bij Jelena. Daarna wilde ik wel wat nieuws. Ik ben toen naar het conservatorium gegaan in Amsterdam. Daar heb ik uiteindelijk drie jaar bachelor in Amsterdam gedaan. Ik vond dat ik wat meer tijd nodig had in Amsterdam. Ik was jong, begon op mijn zeventiende. Ik ben daar meteen begonnen met veel kamermuziek te maken. Ik was dat ook gewend door mijn tijd op de YMA. Veel pianisten spelen veel op zichzelf, maar ik vond het leuk om samen te spelen.

Daarna heb ik ook nog een master piano solo gedaan. Ik speelde toen ook al veel als begeleiding van zang. Naast de YMA zat ik ook bij het Sacramentskoor in Breda. Zo zijn zang en piano eigenlijk samengekomen. Begeleiden deed ik toen al heel veel en dat deed ik erg graag. Er zijn niet veel pianisten die met zangers werken. De manier waarop je dan samenwerkt is anders, omdat je met tekst te maken hebt. Dat zorgt voor een andere dynamiek.

Ik begon toen ook wel te werken op het conservatorium in Amsterdam. Ik had het gevoel dat ik iets miste, dus ben ik in Hamburg nog Liedgestaltung gaan studeren. Ik heb me toen helemaal toegelegd op het begeleiden van zangers. Ik heb allerlei mooie masterclasses gevolg in die tijd.

In Hamburg heb ik een tweejarige master, Liedgestaltung, gedaan.

Daarna ben ik bij de Nationale Opera (de Opera Studio) gaan spelen. Dat is eigenlijk gewoon een baan, maar daar ontwikkel ik mezelf met operarepertoire. Daar komen operazangers naartoe van grote scholen, opkomende grote namen. Daar werkte ik mee samen, ik deed concerten met hen, coachte hen.

Tijdens corona ben ik doorgegaan met coachen. Nu geef ik les aan het conservatorium in Rotterdam. Dat vind ik superleuk! Lesgeven was eigenlijk de enige manier waarop ik tijdens de coronacrisis bezig kon zijn met muziek op hoog niveau. Gelukkig is dat lesgeven heel flexibel, want alles begint weer te lopen qua concerten. Ik geef twee halve dagen per week les. Ik leer er zelf ook veel van.

Alle verschillende dingen die ik doe helpen elkaar, ze zitten elkaar niet in de weg.

Wat heb je op de YMA geleerd dat later nog goed van pas is gekomen?

Samenspelen en discipline! Dat laatste leer je normaal gesproken nergens.

Welk concert is je het meest bijgebleven?

Daar kan ik kort over zijn. Dat is een concert twee jaar geleden dat ik met Raoel Steffani speelde:

Een concert met 10.000 mensen die luisteren in bootjes. Heel bijzonder!

Heb je een tip voor de leerlingen die nu op de YMA zitten?
Dat zijn er wel een paar:

Je moet zo veel mogelijk concerten spelen om ervaring op te doen.

Zingen helpt enorm bij je muzikale ontwikkeling: Zing zo veel mogelijk!

Zoek veel mensen met veel ervaring op om van hen te leren.

Je begint ergens mee, maar dat wil niet zeggen dat dat uiteindelijk is waar je terecht komt. Ik speelde toen ik jong was veel Rachmaninov, Chopin … Ik vond al die grote stukken heel fantastisch. Uiteindelijk focus ik nu op andere muziek, maar alles helpt elkaar en alle muziek is met elkaar verbonden. Het is belangrijk dat je uiteindelijk je eigen pad vindt, dat je gaat doen wat je leuk vindt. Dat pad is voor iedereen anders.Veel uitproberen! Je weet pas wat je wilt als je weet wat er bestaat!